
Het is mei. Het weer is mooi. De zoon schijnt. Daarom is iedereen gelukkig…. Pfff…Dat is om te kotsen. En helemaal niet waar. Het is mei. Dat betekent dat na de mei de juni komt. En dat betekent dat dan examenperiode begint. En dat betekent dat ik vanaf nu geen leven heb. Ik moet de tweede versie van mijn seminarski doen, essays voor Tamara schrijven, portefeuille voor Morries doen. En dat zijn natuurlijk allen maar sommige voorwaarden om tot de examens toe te treden. Ik moet eveneens voor mijn colloquim Duits leren, en natuurlijk voor alle andere examen die in juni plaats zullen vinden. Hoewel de examenperiode de hele maand duurt, zijn al onze examen is het begin van de juni. Wat leuk! Na de colleges hebben wij alleen maar één week tot de examens. En dan begint de agonië. Geen vrije tijd, geen genoeg slapen, geen genoeg tijd voor vrienden, uitgaan en alle andere dingen die je blij maken. En als je zelfs een uur vrij vindt, zijn er geen mensen met wie je het doorbrengen kan, omdat bijna iedereen iets moet leren. En wat het ergste is, is het feit dat je een gevoel krijgt dat deze examenperiode manden lang duurt hoewel het geen geval is.
.gif)
Нема коментара:
Постави коментар