недеља, 28. фебруар 2010.

"Een rotzak"


Ik dacht dat hij een vreemd jongen is. Meestal fronst hij zijn voorhoofd. Als hij niet nors is, dan is hij aan het uitlachen omdat iemand iets doms heeft gedaan of gezegd. Toen ik hem voor de eerste keer zag, dacht ik dat hij spastisch en irritant is. Ik dacht eveneens dat hij een man is met wie je niet kan praten, die je nooit hallo zal zeggen als je hem op de straat ziet, een man die altijd ironisch is zodat je nooit kan weten of hij aan het schertsen is of hij ernstig is. Hij ziet er altijd boos of nervous uit, en soms kan man bang zijn van zijn reacties, omdat hij altijd zegt wat hij denkt. Vroeger dacht ik dat ik nooit met hem zal spreken, laat staan omgaan. Maar, een dag zag ik deze “rotzak” op de straat en hij zei hallo tegen mij. Ik was verbaasd. Dat was iets wat ik niet heb verwacht. En toen begonnen wij geleidelijk te praten. Niet alleen ik, maar ook de andere mensen die hadden bijna dezelfde meining over hem. En nu is hij onze vriend, met wie we graag praten, roddelen, domme mensen uitlachen en natuurlijk bier drinken. Maar hij is niet veranderd. Hij is nog steeds ironisch, critisch en een echte hater. Een man die het meest van het haten, het buitenlandse bier en van de gympjes houdt.

p.s. hij zal waarschijnlijk zeggen dat deze tekst heel stom en dwaas is.

понедељак, 22. фебруар 2010.


Toen ik de eerste keer in Slovenië was, had ik in het begin veel moelijkheden om het Sloveens te verstaan. Er bestaan veel gelijkenis wat de woorden en grammatica betreft, maar aan de andere kant kan dat het verstaan van de taal niet verlichten. Ze gebruiken veel woorden die dezelfde klinken zoals in het Servisch of het Kroatisch, maar die woorden eigenlijk hebben andere betekenissen. Bvb. in slang gebruiken zij heel vaak “štekati” voor begrijpen, terwijl ik dacht dat deze woord iets anders betekent. Dus ik vroeg een vriend van mij: “Waar praat je over? Wat wil je zo graag verbergen?” Hij begon te lachen, en toen verklaarde mij alles. Wat ik nog heb opgemerkt is dat de Slovenen kunnen heel veel beter Servisch verstaan in tegenstelling tot ons verstaan van het Sloveens. En waarom is dat zo? Als iemand mij vroger had gevraagd om een “vžegalnik” (de aansteker) te lenen, zou ik deze persoon heel verbaasd aankijken. Maar als je iemand in Slovenië vraagt om je een “upaljač“ te geven, toch zal je bijna iedereen verstaan. Hoe kunnen zij Servisch zo makkelijk verstaan, terwijl veel mensen uit Servië veel moelijkheid hebben om hen te verstaan? Misschien is dat zo omdat zij meestal Kroatisch heel goed kennen of het feit dat zij heel graag naar onze films kijken en naar onze muziek luisteren of misschien zelfs iets anders...

понедељак, 15. фебруар 2010.

HIGHLIGHTS FROM THE LOWLANDS


Aangezien dat deze week een festival van de Nederlandse films HIGHLIGHTS FROM THE LOWLANDS wordt gehouden en dat de entree gratis is, dan is het een goede gelegenheid om zich te ontspannen en ook iets nieuws en nuttigs te zien.

Daar kan je enkele goede films zien zoals Poolse bruid, Skin, Simon en ook Zwartboek. Zwartboek is een Nederlandse historische film uit 2006 en het gaat over het leven van een Joodse vrouw tijdens de Tweede Wereldoorlog, over het verzet in Nederland, het verraad, het onderduiken, de collaboratie enz. En als je in het derde jaar zit en je zich bezig met de letterkunde houdt (bvb. met holocaust proza), dan zal ik je heel graag deze fim aanraden, omdat daarmee je tot de situatie tijdens de WO II in Nederland kan naderen.

De taal die ze in de film gebruiken is niet zo moelijk, er zijn veel dingen die je makkelijk zonder titel kan verstaan. Ook een deel van de film is in het Duits, dus deze film is een uitstekende gelegenheid voor studenten die ook Duits leren om beide talen te horen. Deze film werd op het Nederlands filmfestival tot beste Nederlandse film aller tijden verkozen, dus ik denk dat je je niet zal vervelen.