Neerlandicus???

Een vriend van mij is enkele dagen geleden grafische vormgeving afgestudeerd. Hij is nu van plan om een beetje te reizen, rusten of wat dan ook, maar later wil hij in het bedrijft van zijn vader werken. Hij zal een afdeling voor grafische vormgeving in het bedrijf openen en daarom hoeft hij niet over het solliciteren voor een baan te denken. Maar wat doen andere mensen? Als je ouders geen bedrijf hebben, wat doe je dan? Wat doe je als je Neerlandistiek heeft afgestudeerd? Waar zal je een baan vinden en wie zal je aanstellen? Toen ik in het eerste en ook in het tweede jaar zat, dacht ik dat veel mogelijkheden voor mijn toekomst heb. Maar toch werd ik een beetje pessimistisch. Ik zal waarschijnlijk iets doen dat helemaal niets met Neerlandistiek heeft te maken en dat vind ik verschrikkelijk. Misschien was het beter om Singidunum, Megatrend of wat dan ook in te schrijven en een manager of een bankier te worden. En als je ouders geen bedrijf hebben, dan maak je kennis met mensen op die fakulteiten wiens ouders of verwanten bedrijven hebben en je hoeft niet over het zoeken van de baan te zorgen. Wat leuk! Maar, ik heb het niet gedaan. Ik zal een Neerlandicus zijn en ik zal waarschijnlijk jaren lang een baan zoeken…

Ten zuiden van Ljubljana is er een plaats die Postojna heet. Daar bevinden zich de grotten van Postojna. Postojna grotten zijn ongeveer 4 miljoen jaar oud en die zijn het huis van de Proteus anguineus. Dat is een olm of grottenolm (čovečija ribica) – een soort van blinde salamander die alleen in de grot met deze voorwaarden kan leven. De grotten van Postojna zijn ongeveer 20 km lang en dat is de grootste grot in Slovenië en de op één na grootste druipsteengrot ter wereld. Maar het is jammer dat allen omtrent 5 km toegankelijk voor de bezoekers is. Een treintje brengt je 2 km naar het startpunt van de rondleiding. Dan ga je met een gids wandelen en je krijgt een gelegenheid om alle bijzondere vormen van druipsteen te zien. De stalactiet en de stalagmiet die daar zich bevinden zijn helemaal indrukwekkend. De grotten werden gevormd door de rivier Pivka en die werden in de 13 eeuw verkend. Tijdens de Tweede wereldoorlog waren deze grotten een militairpakhuis voor Duitsers. Bij de ingang werd de brandstof opgeslagen maar die werd in de lucht opgetrokken en daarom is een deel van de grotten nog steeds zwart. De andere delen zijn ook heel interessant. Sommige delen van de grot zijn rood, wit en blauw. Soms worden daar sommige feesten gehouden (als een jazzfestival of zo iets). De grotten zijn elke dag geopend en die zijn één van de bekendste Sloveens toeristisch attracties. De grotten van Postojna is must see als je naar Slovenië gaat.

Domme zondag. Als ik iets haat, dan is het de zondag. Ik word wakker met een kater. Ik heb dorst omdat ik de vorige nacht “een beetje” rakija heb gedronken en nu voel ik me helemaal slecht. Ik moet opstaan en dan moet ik bij mijn moeder gaan lunchen. Daar moet ik zoveel eten omdat ze altijd zegt dat ik niet zo goed eruitzie. En ik heb natuurlijk geen honger, maar alleen dorst. Dan tijdens de lunch drink ik water of een sap en dan zegt mijn moeder: “Als je wijn voor je diner hebt, dan ontbijt je water” of zo iets. En dan tijdens de lunch stelt ze ongeveer honderd vragen over mijn fakulteit, over mijn vriend, mijn vrienden, over de plaatsen waar ik uitga enz. Ik antwoord mestaal alleen met ja of nee omdat ik helemaal geen zin heb om te praten en dat vindt ze irritant. Dan komt volgende vraag: “Kan jij althans een langere zin maken?” En na de lunch ga ik thuis. Dan moet ik een blog schrijven (en ik heb natuurlijk geen idee waarover te schrijven), enkele opdrachten voor Morries doen en een nieuwe letter uit het woordenboek van buiten leren enz. Wanneer ik alle dingen afmaak en wanneer ik me eindelijk beter voel, bestaat er geen persoon die met mij uit zal gaan. Omdat bijna iedereen nog steeds kater heeft of iets moet leren of wat dan ook. En wat zal ik dan doen? Thuisblijven? Televisie kijken? Een boek lezen? Nee, ik ga slapen…of beter een zelfmoord plegen. :)

Belgrado werd tot de stad met het beste nachtleven uitgeroepen, maar ik heb nog steeds problemen wanneer ik ergens wil uitgaan. Alles is bijna dezelfde. Elke club. Met dezelfde mensen en dezelfde muziek. (ik praat niet over de clubs waar je folk muziek kan horen). Je kan nergens uitgaan zonder iemand bekend te zien. En dan begon je dezelfde gespreken te voeren en zo verder. En als je beslist om niet uit te gaan, zal je niks verzuimen. Alleen “de cool mensen” die het feit om gezien te worden het meest belangrijk vinden. Alle ravers of hipster wannabes die zo urban, cool en ontzagwekkend zijn. Dat is om te kotsen. Nu is bijna iedereen “cool” omdat hij of zij goede kleren heeft, enkele beroemde liedjes weet en alle andere clubbers kent. En wat het meest teleurgestelend is, is het feit dat nu meer en meer dergelijke mensen zijn. En als je nog steeds naar de rock, punk, hc of metal concerts gaat, dan voel je je helemaal oud omdat er zoveel tieners zijn die allemaal op de zinger uit tokyo hotel lijken of zo iets. De plaatsen zoals KST of Akademija werden een beetje achethaald omdat daar alles jaren lang dezelfde is(zelfs uit de periode toen mijn ouders daar uitgingen). En de clubs waar je vroeger goede muziek kon horen bestaan nu niet. Die werden gekocht en veranderd in iets doms en primitiefs door nieuwe “businessmannen”. En wat blijft er over? Oh, ja! De beroemde splavovi, waar je 14-jaarige meisjes kan zien die op porn diva’s lijken en de dikke, oude primitieve mannen die hun sponsors zijn. Wat een ontspannend nachtleven!