понедељак, 15. март 2010.


Domme zondag. Als ik iets haat, dan is het de zondag. Ik word wakker met een kater. Ik heb dorst omdat ik de vorige nacht “een beetje” rakija heb gedronken en nu voel ik me helemaal slecht. Ik moet opstaan en dan moet ik bij mijn moeder gaan lunchen. Daar moet ik zoveel eten omdat ze altijd zegt dat ik niet zo goed eruitzie. En ik heb natuurlijk geen honger, maar alleen dorst. Dan tijdens de lunch drink ik water of een sap en dan zegt mijn moeder: “Als je wijn voor je diner hebt, dan ontbijt je water” of zo iets. En dan tijdens de lunch stelt ze ongeveer honderd vragen over mijn fakulteit, over mijn vriend, mijn vrienden, over de plaatsen waar ik uitga enz. Ik antwoord mestaal alleen met ja of nee omdat ik helemaal geen zin heb om te praten en dat vindt ze irritant. Dan komt volgende vraag: “Kan jij althans een langere zin maken?” En na de lunch ga ik thuis. Dan moet ik een blog schrijven (en ik heb natuurlijk geen idee waarover te schrijven), enkele opdrachten voor Morries doen en een nieuwe letter uit het woordenboek van buiten leren enz. Wanneer ik alle dingen afmaak en wanneer ik me eindelijk beter voel, bestaat er geen persoon die met mij uit zal gaan. Omdat bijna iedereen nog steeds kater heeft of iets moet leren of wat dan ook. En wat zal ik dan doen? Thuisblijven? Televisie kijken? Een boek lezen? Nee, ik ga slapen…of beter een zelfmoord plegen. :)

Нема коментара:

Постави коментар